Fundacja Grand Agro Polska Grupa Ekologiczna Non-governmental organization (NGO)

 Bagrowanie , opracowania i inne prace wykonujemy bezpłatnie, warunek , muszą wpływać na zrównoważony rozwój środowiska.

                                                                                       f859006b4c06e628d8c5bf2de960be8c,14,1

Kraj – Wiadomości z Polski – najnowsze informacje i wydarzenia z kraju

Gospodarka śmieciowa: nowe przepisy tuż po wakacjach

1496931576-henryk_kowalczyk_kprm

fot: KPRM
Minister Henryk Kowalczyk poinformował na konferencji prasowej, że ministerstwo przygotowało dwa projekty nowelizacji ustaw: o Inspekcji Ochrony Środowiska i odpadach, które mają ukrócić nieprawidłowości w gospodarce odpadowej w Polsce

1 września to realna data wejścia w życie przepisów mających uszczelnić gospodarkę odpadową w Polsce – ocenił w piątek, 8 czerwca, minister środowiska Henryk Kowalczyk. Ministerstwo Środowiska chce m.in. wzmocnić inspektorów środowiska i zwiększyć odpowiedzialność firm.

Kowalczyk poinformował na konferencji prasowej, że ministerstwo przygotowało dwa projekty nowelizacji ustaw: o Inspekcji Ochrony Środowiska i odpadach, które mają ukrócić nieprawidłowości w gospodarce odpadowej w Polsce. Resort liczy na to, że w przyszłym tygodniu pakiet zostanie przyjęty przez Komitet Stały Rady Ministrów i następnie, w niedługim czasie, przez rząd.

Kowalczyk ocenił, że ustawy mogą zostać uchwalone jeszcze w lipcu, tak by weszły w życie od września.

– 1 września to realna data – ocenił szef resortu środowiska.

Wyjaśnił, że projekt noweli ustawy o odpadach zakłada m.in. wprowadzenie zabezpieczenia finansowego, kaucji, jaką przedsiębiorcy, chcący prowadzić działalność w sektorze odpadowym, będą musieli uiścić. Pytany o skutki finansowe ustawy dla firm, Kowalczyk uznał, że to kaucja będzie głównym kosztem wynikającym z projektowanych przepisów. Według niego wprowadzenie zabezpieczenia finansowego zwiększy wydatki firm o ok. 2 proc.

Głównym zadaniem kaucji jest zabezpieczenie samorządów przed porzucanymi odpadami. Nawet gdyby tak się stało, gminy będą miały środki na zagospodarowanie pozostawionych śmieci – tłumaczył Kowalczyk.

Projekt noweli odpadowej zakłada także: obowiązek prowadzenia monitoringu video na składowiskach; na wysypiskach nie będzie można składować śmieci dłużej niż rok. (obecnie jest to do trzech lat); firmy, ubiegając się o pozwolenie, będą musiały wykazać, że są właścicielami gruntu, na którym chcą prowadzić instalację; obowiązek dopuszczenia obiektu do użytkowania przez straż pożarną. Będzie też możliwość wydania odmownej decyzji na gospodarowanie odpadami, w przypadku stwierdzenia naruszeń prawa. Wprowadzony będzie też tzw. wilczy bilet – w przypadku wcześniejszego skazania za przestępstwo przeciw środowisku.

Nowe przepisy zakładają ponadto, że to marszałkowie województw, a nie starostowie – jak dotychczas – będą wydawać zgody na składowanie odpadów. Marszałek będzie musiał jednak uwzględnić opinię wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska oraz straży pożarnej. Jeżeli organy te wydadzą opinię negatywną, nie będzie mógł zgodzić się na składowanie odpadów.

Kowalczyk wyjaśnił, że jest to pokłosie decyzji, jaką wydano w Zgierzu, gdzie przy negatywnych opiniach WIOŚ, starosta pozwolił na składowanie odpadów. Niedawno strażacy walczyli tam z ogromnym pożarem.

Za niezgodne z zezwoleniem postępowanie z odpadami grozić będzie kara administracyjna w wysokości od 1 tys. do 1 mln zł. Natomiast minimalna kara za brak zezwolenia na gospodarowanie odpadami wyniesie 10 tys. zł, przy maksymalnej wysokości 1 mln zł. Kara administracyjna obliczana ma być na podstawie objętości odpadów i odpowiedniej stawki, zależącej od klasyfikacji odpadów. Karane będzie też niedostarczenie odpadów na miejsce przeznaczenia lub do ich posiadacza – od 1 tys. do 100 tys. zł. Maksymalna kara za stwarzające zagrożenie postępowanie odpadami ma wzrosnąć do 5 lat więzienia, również do 5 lat więzienia ma grozić za niezgodne z przepisami postępowanie z odpadami.

Minister dodał, że w projekcie zabrania się także wwozu do Polski odpadów do unieszkodliwienia, czy odpadów komunalnych. Przez granice będzie można wwieźć tylko takie odpady, które służą do odzysku surowców wtórnych.

Pożar w Zgierzu. Będzie milion zł kary dla szefów składowiska śmieci

Milion złotych wyniesie kara nałożona przez urzędników ochrony środowiska na spółkę prowadzącą składowisko śmieci w Zgierzu . Pożar w Zgierzu wywołał gigantyczny kataklizm, zatruwając powietrze, glebę i rzekę. Lekarze do dziś zastanawiają się nad skutkami zdrowotnymi dla mieszkańców.

MDI5ODYwJC1memBybUM1cHsMYCB3AD0tJFJhNDVYfH19BXl0YUR9dmQEd3BgR3lxegN3aykYNyU7GDUjMBI_PmdfPyM=

Milion złotych to maksymalna kara, jaką mogą nałożyć urzędnicy służb ochrony środowiska. Brzmi groźnie, ale już wiadomo, że najprawdopodobniej właściciel góry spalonych śmieci jej nie zapłaci. – Jak dotąd szef biznesu nic nie robił sobie z podobnych kar. Odwoływał się, wykorzystywał zawiłości prawa i tylko patrzył, jak ścigające go służby toną w papierach – mówi urzędnik od lat tropiący działalność śmieciarzy w Zgierzu.

– Od miliona złotych kary odwoła się do Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska. Tam sprawa utknie na około dwa lata. W tym czasie firma zarobi na karę kontynuując import lub zlikwiduje działalność – komentuje.

Właścicielka ma 21 lat i 5 tys. zł

Firma, przez której niedbalstwo 15 tys. ton odpadów poszło z dymem, nadal ma zamiar je gromadzić. Starosta powiatowy w Zgierzu( Polityk PSL) nie cofnął jej zezwolenia na działalność. Powołał się na wciąż trwające śledztwo, które nie wskazało winnych. Sama spółka ma zaledwie 5 tys. zł kapitału. Jej właścicielką jest 21-letnia Alicja. Z kolei prezes spółki uprzejmie udostępnił dokumentację firmy, złożył zeznania, po czym zbył prokuratorów. – Pojechał na urlop, ma wrócić pod koniec czerwca – słyszymy od pracownika składowiska z Zgierzu.

Według Prokuratury Okręgowej w Łodzi trwają poszukiwania rzeczywistych organizatorów procederu gromadzenia śmieci i sprawców wywołania pożaru. W sprawie odkryto łańcuch powiązanych spółek, importerów śmieci, fikcyjnych firm recyklingowych.

423890_abig

Minister środowiska zapowiada, że „czas mafii śmieciowej się kończy”. Wkrótce poznamy projekt przepisów , nasuwa się pytanie: jaki interes ma w popieraniu „mafii śmieciowej” polityk PSL (Starosta powiatowy w Zgierzu) Bogdan Jarota, nie cofając zgody na działalność !!!

Nie życzymy sobie być wysypiskiem Europy, dlatego wyznajemy zasadę zero tolerancji dla mafii śmieciowej – deklaruje- minister środowiska Henryk Kowalczyk.

– Polacy zasługują na czyste powietrze i piękną naturę, więc trzeba skutecznie rozwiązać problem działających poza kontrolą wysypisk śmieci – powiedział w rozmowie z PAP minister środowiska Henryk Kowalczyk. I zapowiada „zero tolerancji dla mafii śmieciowej”.

Zapytany o to, dlaczego problem podpaleń wysypisk śmieci przybrał na sile w ostatnich miesiącach, Kowalczyk wyjaśnił, że najpewniej firmy chciały „pozbyć się” śmieci, a spalenie ich, zamiast dokonania prawidłowej utylizacji, daje zysk od kilkuset tysięcy do kilku milionów złotych.

Wedle jego szacunków, szara strefa w gospodarce odpadami w Polsce, czyli nielegalnego obrotu śmieciami, ich przetwarzania czy składowania może być warta nawet 1,5 mld zł.

Do Polski trafia coraz więcej odpadów z zagranicy, co jest pokłosiem tego, że od końca ubiegłego roku nie wolno już wwozić do Chin kilkunastu kategorii odpadów, w tym niektórych rodzajów plastiku.

15284851301d3a3fff9e90f37a15a1de260cc0b372

 

 

Martwe ryby płyną Wisłokiem

5b23761104067_o,size,969x565,q,71,h,741381

 fot. Krzysztof Kapica

5b20fc71508d7_p

Beata Terczyńska, fot. Krzysztof Kapica

Mnóstwo śniętych ryb, w tym dorodne półmetrowe sztuki.

W związku z szybką reakcja Wód Polskich stwierdzono, że  w rzece faktycznie znajdowało się mnóstwo śniętych ryb, w tym dorodne półmetrowe sztuki.

– Na miejsce pojechała Straż Gminna. Cały dzień analizowała, co się dzieje – mówi Tomasz Jaworski, sekretarz gminy Trzebownisko. – Żadnych zanieczyszczeń, ani tłustych plam wskazujących na jakiś wyciek nie zauważono. Podejrzewamy, choć pewności nie mamy, że po upalnych dniach doszło do tzw. przyduchy. Rzeka, zwłaszcza w zakolach ma niski poziom. Tu było najwięcej tych ryb.

Wody Polskie oraz Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Rzeszowie. Czekają na wyniki badań.

15.czerwca 2018  info ze strony Nowiny24

Rząd, żegluga na Zalewie Wiślanym niezależna od Rosji, kontra polityka i część ekologów

Przypomnijmy: motywacją planu stworzenia kanału przez Mierzeję Wiślaną jest uniezależnienie żeglugi na Zalewie Wiślanym od Rosji. W tej chwili jedynym sposobem, by dopłynąć do portu w Elblągu, jest przejście przez Cieśninę Piławską, którą kontroluje Rosja. Mniej więcej połowa Mierzei Wiślanej (w Rosji nazywanej Bałtycką) to terytorium tego państwa, a do tego terytorium o specjalnym statusie. W Bałtijsku, położonym na cyplu tworzącym cieśninę, stacjonuje rosyjska flota bałtycka. Jest to więc obszar strategiczny i niezwykle ważny dla Rosji z militarnego punktu widzenia, z tzw. ograniczonym dostępem dla obcokrajowców.

Dostajemy wiele informacji od naszych wolontariuszy z pytaniem, czy będziemy monitorować ten projekt jako  niezależni ekolodzy? tak  będziemy , a nawet już od pewnego czasu monitorujemy i robimy symulacje interaktywne, odpowiedzialny za monitoring jest Dyrektor regionu. Wiele mało znanych osób w Polsce , ale z tytułem przed nazwiskiem , już zaczyna nas ukierunkowywać w mailach jaka to będzie szkoda dla ekosystemu Mierzei Wiślanej , drodzy doktorzy, docenci, magistrowie, i pospolite ruszenie braci ekologów, dajcie szanse aby zbadać ten projekt i wydać konkretną opinie, niezależną od polityków, marszałków , wójtów i sołtysów, gdyż każdy z nich ma swoje polityczne cele.” Kółko wzajemnej adoracji” docentów i doktorów zrzeszonych w pewnym stowarzyszeniu, bombarduje nas informacjami, że nie pozwolą, ze to katastrofa ekologiczna na skale światową , a my odpowiadamy ze nie damy się manipulować, i będziemy za zrównoważonym rozwojem gospodarki a środowiskiem. jeżeli zajdzie taka potrzeba, będziemy widoczni .

Z wielkimi nadziejami czeka na nią województwo warmińsko-mazurskie, a szczególnie Elbląg i okolica. To właśnie ten rejon miałby zyskać najwięcej. Zdecydowane stanowisko w tej sprawie przyjął właśnie Sejmik Województwa Warmińsko-Mazurskiego. Czytamy w nim, że samorządowcy „nieustannie popierali i popierają” przekop.

Z poważaniem Prezes Fundacji Grand Agro Kazimierz Mroczkowski

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Elektrownia Wodna we Włocławku  –  Zrównoważony rozwój środowiska, kontra część ekologów.

Jak straszy się ludzi i robi rozgłos portalu? który podaje się za rzecznika wszystkich ekologów.

Ekolodzy alarmują, że zwiększony przepływ wody przez stopień wodny o tej porze roku oznacza zniszczenie lęgów ptaków gniazdujących na wiślanych łachach.

włocławek

FoDDWloclawek.plt.

Witamy serdecznie na naszych stronach internetowych,  w dniu 26 maja 2018 dokonana została procedura „alimentacji dolnego stanowiska Stopnia Wodnego we Włocławku poprzez zwiększenie przepływu wody przez Stopień Wodny „.  Ekolodzy  zrzeszeni pod sztandarem  Fundacji Grand Agro, obserwowali cały cykl zrzutu , i wbrew opinii kolegów z innych organizacji , nie ma katastrofy ornitologicznej, a wypowiadanie się mediów za wszystkich ekologów pisząc iż ” wszyscy ekolodzy ” i dodając że katastrofa , mord i zbrodnia na ptakach w czasie lęgów , jest naciąganiem faktów, i deprecjonuje rzetelnych ekologów.  Nasi wolontariusze obserwowali w tym czasie  nurt rzeki, aż do Grudziądza,  nie stwierdzili zniszczeń gniazd na skale {katastrofy ornitologicznej}, więcej spustoszeń w gniazdach robią ptaki drapieżne( stwierdziliśmy około 1700 splądrowanych gniazd przez różnego rodzaju drapieżniki).

OTOP , Nie miał racji.

Fundacja Grand Agro dzwoniła do biura stowarzyszenia OTOP, nikt jednak nie odbierał telefonów i brak kontaktu, więc odpowiadamy na naszych stronach: ( co do pisma)

Wniosek_zrzut-wody_Włocławek OTOP Marki

Szanowni koledzy, nie było zagrożenia katastrofy ornitologicznej, i takiej nie stwierdzono po zrzucie wody  w dniu , sobota 26 maja br we  Włocławku, proszę nie straszyć społeczność wrażliwą i posiadającą empatie co do przyrody i ekosystemu, z pozdrowieniami.

2 czerwca 2018 Kazimierz Mroczkowski  Prezes Fundacji Grand Agro

List otwarty do Prezesa Wód Polskich.

Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie traktujemy jako partnera , gdyż żywo interesuje Nas czystość rzek i zrównoważony rozwój , gospodarki (przemysłu)  a środowiska. Na naszych stronach opublikowaliśmy wstępną informacje na temat ,„alimentacji dolnego stanowiska Stopnia Wodnego we Włocławku poprzez zwiększenie przepływu wody przez Stopień Wodny „ w dniu 26 maja 2018 roku , dokładny raport wykonany przez 38 wolontariuszy zostanie rozesłany po odpowiednich analizach do wszystkich zainteresowanych stron. Z tego co obserwujemy , wielu ekologów  , nie traktuje swojej działalności jako powołanie, lecz (trampolinę) do wypromowania własnego nazwiska. A co się tyczy charakterystyki ornitologicznej ekosystemu rzeki Wisły, to ma się ona doskonale , a porównując z zachodnimi państwami, wręcz jesteśmy bezkonkurencyjni, Francja , Niemcy mają wiele odcinków rzek wybetonowane , nasze  rzeki to  dzikie rozlewiska brak portów rzecznych i zamulone okolice już istniejących , powód ? brak zgody części ekologów   na zrównoważoną gospodarkę ekosystemu.
Fundacja Grand Agro, zrzesza  ekologów którym zależy na strukturze ekosystemu, funkcjonowaniu przyrody,  ale i rozwoju Polskiego przemysłu.
Z poważaniem Prezes fundacji Grand Agro Kazimierz Mroczkowski

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Karta wędkarska

ABY ŁOWIĆ NA POLSKICH WODACH, KONIECZNA JEST KARTA WĘDKARSKA. JEST TO DOKUMENT DOŻYWOTNI, WYDAWANY DOROSŁYM I MŁODZIEŻY OD 14 LAT PRZEZ WŁAŚCIWE DLA MIEJSCA ZAMIESZKANIA STAROSTWO POWIATOWE.

Fundacja Grand Agro , jest uprawniona do prowadzenia szkoleń w celu uzyskania karty wędkarskiej

Uprawniona do powołania komisji egzaminacyjnej jest organizacja społeczna, której statutowym celem jest działanie na rzecz ochrony ryb oraz rozwoju amatorskiego połowu ryb, określona w przepisach wydanych na podstawie art. 21 rozporządzenie w sprawie amatorskiego połowu ryb pkt 2.

 

W  związku  z  wpływającymi  do naszej Fundacji skargami na monopolistyczne zachowanie Polskiego Związku Wędkarskiego ,  ( który zdominował wody polskie za czasów PRL) informujemy, że pomimo nie odpowiadania na e-maile , jesteśmy w trakcie gromadzenia dowodów na bezprawne w wielu przypadkach  wyczerpujące znamiona nadużywania pozycji  monopolisty przez PZW , i jako Strona będziemy składać odpowiednie pisma do odpowiednich organów aby ta organizacja  poniosła  konsekwencje.

Skazany za połów… w swoim stawie

„Kłusownictwo nad Wartą?” SSR ponad prawem.

Społeczna Straż Rybacka (SSR) powoływana jest przez radę powiatu na wniosek starosty. Rada powiatu może także wyrazić zgodę na utworzenie SSR przez zainteresowane organizacje społeczne lub uprawnionych do rybactwa. Także rada powiatu uchwala regulamin SSR.

Zadaniem Społecznej Straży Rybackiej jest współdziałanie z Państwową Strażą Rybacką (PSR) w zakresie kontroli przestrzegania ustawy o rybactwie śródlądowym oraz przepisów wydanych na jej podstawie. Ustawa o rybactwie śródlądowym w sposób bardzo precyzyjny określa uprawnienia przysługujące strażnikowi Społecznej Straży Rybackiej. W art. 25 ust. 1 tejże ustawy wskazuje się, że strażnikowi SSR przysługują uprawnienia, o których mowa w art. 23 pkt 1–3 i 4 lit. b). Są to uprawnienia do:

  • kontroli dokumentów uprawniających do połowu ryb u osób dokonujących połowu oraz dokumentów stwierdzających pochodzenie ryb u osób przetwarzających lub wprowadzających ryby do obrotu;
  • kontroli ilości masy i gatunków odłowionych ryb, przetwarzanych lub wprowadzanych do obrotu oraz przedmiotów służących do ich połowu;
  • zabezpieczenia porzuconych ryb i przedmiotów służących do ich połowu w wypadku niemożności ustalenia ich posiadacza;
  • odebrania za pokwitowaniem ryb i przedmiotów służących do ich połowu, z tym że ryby należy przekazać za pokwitowaniem uprawnionemu do rybactwa, a przedmioty zabezpieczyć.

Powyższe uprawnienia przysługują również strażnikom PSR, gdyż w swej istocie ww. art. 25 ustawy o rybactwie śródlądowym nadaje strażnikom SSR część uprawnień strażników PSR, wskazanych m.in. w art. 23. Należy jednak wyraźnie podkreślić, że poza ww. uprawnieniami strażnikom SSR nie przysługują żadne inne uprawnienia z szerokiego katalogu uprawnień strażników PSR. Za niedopuszczalne należy uznać także jakiekolwiek formy „rozszerzania” omawianych uprawnień SSR o uprawnienia PSR, nawet w sytuacji, gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia. Istotę tego wywodu postaram się omówić w sposób praktyczny.

Kontrola dokumentów, o której mowa w art. 23 ustawy o rybactwie śródlądowym, oznacza co do zasady kontrolę posiadania karty wędkarskiej i ewentualnego zezwolenia uprawnionego do rybactwa. Uprawnienia do takiej kontroli posiadają zarówno strażnicy PSR, jak i SSR. Załóżmy zatem, że kontrolowany nie chce poddać się kontroli i zachowuje się agresywnie. Strażnik PSR może w takim przypadku stosować środki przymusu bezpośredniego w postaci np. siły fizycznej, broni gazowej i kajdanek. Strażnik SSR takich uprawnień nie posiada, co powoduje, że w omawianej sytuacji musi odstąpić od czynności kontrolnych i zawiadomić o zdarzeniu PSR lub Policję.

Rozważmy teraz sytuację, w której kontrolowany poddaje się czynnościom kontrolnym, w wyniku których okazuje się, że nie posiada zezwolenia uprawnionego do rybactwa, a zatem mamy do czynienia z popełnieniem wykroczenia. Strażnik PSR może w takim przypadku m.in. wylegitymować osobę podejrzaną w celu ustalenia jej tożsamości, zatrzymać za pokwitowaniem kartę wędkarską, nałożyć grzywnę w drodze mandatu oraz odebrać za pokwitowaniem ryby i przedmioty służące do ich połowu. W przypadku strażnika SSR ustawodawca przewiduje wyłącznie możliwość odebrania ryb i przedmiotów służących do ich połowu.

Wreszcie trzeci charakterystyczny przykład. Załóżmy, że istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia wykroczenia w postaci połowu ryb w okresie ochronnym, a zarazem ukrycia tych ryb w bagażniku samochodu. Kontrolowany poddaje się kontroli dokumentów uprawniających do połowu ryb, a następnie gatunków odłowionych ryb, które przechowuje w siatce. Kontrole nie wykazują żadnych nieprawidłowości. Pozostaje kwestia uzasadnionego podejrzenia, że skłusowane ryby ukryte są w bagażniku samochodu. W takim przypadku strażnicy PSR mają prawo do dokonania kontroli środków transportu w celu sprawdzenia zawartości ich ładunku. Strażnicy SSR uprawnień takich nie posiadają, a zatem muszą odstąpić od czynności kontrolnych i zawiadomić o zdarzeniu PSR lub Policję.

Reasumując, należy wyraźnie podkreślić, że ustawodawca w sposób precyzyjny określił uprawnienia strażników Społecznej Straży Rybackiej, co oznacza, że podejmowanie przez nich jakichkolwiek innych czynności poza wskazanymi w art. 25 ustawy o rybactwie śródlądowym należy uznać za nieuprawnione.

USTAWA z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym. (tekst jednolity)

Art. 1. 1. (1) Ustawa określa zasady i warunki ochrony, chowu, hodowli i połowu ryb w powierzchniowych wodach śródlądowych, zwanych dalej „wodami”, w wodach znajdujących się w urządzeniach wodnych oraz w obiektach przeznaczonych do chowu lub hodowli ryb. 2. Za chów ryb uważa się działania zmierzające do utrzymywania i zwiększania produkcji ryb, a za hodowlę – chów połączony z doborem i selekcją, w celu zachowania i poprawienia wartości użytkowej ryb. 3. Ryby i inne organizmy wodne żyjące w wodzie stanowią jej pożytki. 4. Przepisy ustawy nie naruszają postanowień umów międzynarodowych dotyczących gospodarki rybackiej w wodach granicznych. Art. 1a. (2) Zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 6 ust. 2a, 2b i 3, art. 15 ust. 2 i 2b, art. 17 ust. 1, 3 i 4, art. 18, art. 20 ust. 3b, art. 27b ust. 2, są zadaniami z zakresu administracji rządowej. Art. 2. 1. (3) Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do warunków chowu, hodowli i połowu raków, minogów oraz innych organizmów żyjących w wodzie, stanowiących jej pożytki, z tym że rak błotny i rak szlachetny nie mogą być przedmiotem amatorskiego połowu. 2. (4) Minister właściwy do spraw rybołówstwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, może określać warunki chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie, do których stosuje się odpowiednio przepisy ustawy. akty wykonawcze z Dz.U. i M.P. Art. 3. (5) Na wprowadzenie do wód gatunków ryb, które w Polsce nie występują, jest wymagane zezwolenie ministra właściwego do spraw rybołówstwa, wydane w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska i po zasięgnięciu opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody. Art. 4. (6) 1. (7) Do chowu, hodowli lub połowu ryb: 1) uprawniony jest: a) władający wodami w sztucznym zbiorniku wodnym przeznaczonym do chowu lub hodowli ryb i usytuowanym na publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących, b) właściciel albo posiadacz gruntów pod wodami stojącymi lub gruntów pod wodami, do których stosuje się odpowiednio art. 5 ust. 4 ustawy – Prawo wodne, c) właściciel albo posiadacz gruntów pod stawami rybnymi lub innymi urządzeniami w gospodarstwie rolnym przeznaczonymi do chowu lub hodowli ryb, 2) w obwodzie rybackim uprawniony jest organ administracji publicznej wykonujący uprawnienia właściciela wody w zakresie rybactwa śródlądowego albo osoba władająca obwodem rybackim na podstawie umowy zawartej z właściwym organem administracji publicznej – zwani dalej „uprawnionymi do rybactwa”. 2. Uprawniony do rybactwa jest obowiązany udokumentować działania związane z prowadzoną gospodarką rybacką. Art. 5. Osoba dokonująca połowu ryb na rzecz uprawnionego do rybactwa jest obowiązana posiadać i okazywać na żądanie dokument stwierdzający upoważnienie uprawnionego do połowu ryb. Art. 6. 1. Uprawniony do rybactwa w obwodzie rybackim jest obowiązany prowadzić racjonalną gospodarkę rybacką. 2. (8) Racjonalna gospodarka rybacka polega na wykorzystywaniu produkcyjnych możliwości wód, zgodnie z operatem rybackim, w sposób nienaruszający interesów uprawnionych do rybactwa w tym samym dorzeczu, z zachowaniem zasobów ryb w równowadze biologicznej i na poziomie umożliwiającym gospodarcze korzystanie z nich przyszłym uprawnionym do rybactwa. 2a. (9) Właściwy zarząd województwa, co najmniej raz na trzy lata, dokonuje na podstawie operatu rybackiego i dokumentacji, o której mowa w ust. 4, oceny wypełnienia przez uprawnionego do rybactwa obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej. 2b. (10) O wynikach oceny, o której mowa w ust. 2a, zarząd województwa powiadamia właściciela wody. 3. (11) Zarząd województwa w wyjątkowo uzasadnionych wypadkach, a zwłaszcza w razie zanieczyszczenia wód uniemożliwiającego chów lub hodowlę ryb albo masowego wystąpienia chorób ryb, może zwolnić od obowiązku, o którym mowa w ust. 1, lub uznać zbiornik wodny za nieprzydatny do prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej na czas określony. 4. (12) Minister właściwy do spraw rybołówstwa określi, w drodze rozporządzenia, wzory dokumentacji i zasady jej prowadzenia przez uprawnionego do rybactwa, a także zasady i zakres dokonywanej oceny wypełniania przez uprawnionego do rybactwa obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej. 5. (13) Minister realizując upoważnienie, o którym mowa w ust. 4, kierować się będzie potrzebą uzyskania informacji dotyczących stanu gospodarki rybackiej oraz koniecznością zapewnienia ichtiologicznej oceny gospodarki rybackiej prowadzonej przez uprawnionego do rybactwa. akty wykonawcze z Dz.U. i M.P. Art. 6a. (14) 1. Operat rybacki określający zasady prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim sporządza uprawniony do rybactwa. 2. Operat rybacki sporządza się raz na 10 lat w formie opisowej i graficznej. 3. Część opisowa operatu rybackiego powinna zawierać w szczególności: 1) dane dotyczące uprawnionego do rybactwa, 2) dane i informacje dotyczące obwodu rybackiego, 3) zasady prowadzenia gospodarki rybackiej, opracowane z uwzględnieniem zróżnicowania obwodu rybackiego na zasadniczy i uzupełniający obwód rybacki. 4. Uprawniony do rybactwa może dokonać zmian w operacie rybackim przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, o ile warunki korzystania z wód regionu uległy istotnej zmianie. 5. Operat rybacki oraz jego zmiany wymagają uzyskania pozytywnej opinii uprawnionej jednostki. 6. (15) Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w drodze rozporządzenia, określi sposoby sporządzania i opiniowania operatu rybackiego, szczegółowe wymagania, jakim powinien odpowiadać operat rybacki, a także wskaże jednostki uprawnione do opiniowania operatów rybackich. 7. Minister, określając sposoby sporządzania i opiniowania operatu rybackiego oraz wymagania, jakim powinien odpowiadać operat rybacki, wskaże niezbędne elementy, które powinny być zawarte w operacie rybackim i zaopiniowane przez uprawnioną jednostkę. Minister uwzględni potrzebę opracowania i zaopiniowania szczegółowej charakterystyki obwodu rybackiego oraz planu gospodarki rybackiej obejmującego w szczególności informacje o nakładach rzeczowofinansowych, zasadach i warunkach odtwarzania zasobów ryb z gatunków wędrownych lub zagrożonych pogarszającymi się warunkami rozrodu naturalnego w wodach obwodu rybackiego. uprawiać amatorski połów ryb wyłącznie pod opieką osoby pełnoletniej posiadającej taką kartę. 4. Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego są zwolnieni cudzoziemcy czasowo przebywający w Polsce, posiadający zezwolenie, o którym mowa w ust. 2. Z obowiązku tego zwolnione są także osoby uprawiające amatorski połów ryb w wodach uprawnionej do rybactwa osoby fizycznej, jeżeli uzyskały od niej zezwolenie na połów w tych wodach. 5. Kartę wędkarską lub kartę łowiectwa podwodnego wydaje starosta, po złożeniu przez osobę zainteresowaną egzaminu ze znajomości ochrony i połowu ryb przed komisją powołaną przez społeczną organizację amatorskiego połowu ryb; z obowiązku składania egzaminu są zwolnione osoby posiadające średnie lub wyższe wykształcenie rybackie. 6. Osoba, wobec której orzeczono cofnięcie karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego, może przystąpić do powtórnego egzaminu najwcześniej po upływie terminu, o którym mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3. 7. Społeczna organizacja amatorskiego połowu ryb za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 5, pobiera opłaty w wysokości przez siebie ustalonej. 8. Uprawniony do rybactwa za wydane zezwolenie na uprawianie amatorskiego połowu ryb może pobierać opłatę w wysokości przez siebie ustalonej. Art. 8. 1. Zabrania się połowu ryb: 1) w wypadkach określonych przepisami o ochronie przyrody, 2) o wymiarach ochronnych, 3) w okresie ochronnym, 4) w odległości mniejszej niż 50 m od budowli i urządzeń hydrotechnicznych piętrzących wodę, 5) sieciami, wędkami lub kuszami innymi niż określone w przepisach wydanych na podstawie art. 21, 6) (16) przez wytwarzanie w wodzie pola elektrycznego charakterystycznego dla prądu zmiennego, 7) środkami trującymi i odurzającymi, 8) narzędziami kaleczącymi, z wyjątkiem sznurów hakowych, pęczków hakowych, haczyka wędki i harpuna kuszy, 9) materiałami wybuchowymi, 10) przez ich głuszenie, 11) więcej niż dwiema wędkami jednocześnie, a w wypadku ryb łososiowatych i lipieni – więcej niż jedną wędką, 12) wędką: a) w odległości mniejszej niż 50 m od rozstawionych w wodzie narzędzi połowowych uprawnionego do rybactwa, b) w odległości mniejszej niż 75 m od znaku oznaczającego dokonywanie podwodnego połowu ryb kuszą, c) przez podnoszenie i opuszczanie przynęty w sposób ciągły, z wyjątkiem łowienia ryb pod lodem, 13) kuszą: a) (17) ryb łososiowatych i węgorzy, b) na szlaku żeglownym, c) od dnia 15 października do dnia 15 maja, d) przy użyciu specjalnych aparatów do oddychania w wodzie, e) w odległości mniejszej niż 75 m od innych osób oraz ustawionych w wodzie narzędzi połowowych. 2. Zabrania się pozyskiwania ikry ryb, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, oraz niszczenia ikry złożonej na tarliskach i krześliskach. Art. 9. 1. Ryby złowione z naruszeniem przepisu art. 8 ust. 1 pkt 1-3, jeżeli są żywe, niezwłocznie wypuszcza się do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej staranności. 2. Jeżeli podczas jednego połowu masa ryb, wymienionych w art. 8 ust. 1 pkt 2, przekroczy 10% w razie użycia narzędzia ciągnionego, a 5% w razie użycia narzędzia stawnego – niezwłocznie wypuszcza się wszystkie ryby do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej staranności. Art. 10. 1. (18) Zabrania się: 1) przechowywania, przewożenia, przetwórstwa i wprowadzania do obrotu ikry i ryb złowionych lub pozyskanych z naruszeniem przepisów art. 8 i 9; 2) wprowadzania do obrotu ryb pochodzących z amatorskiego połowu ryb. 2. Osoba fizyczna lub prawna przetwarzająca lub wprowadzająca ryby do obrotu jest obowiązana posiadać dokument stwierdzający pochodzenie ryb. Art. 11. Zabrania się połowu ryb i raków przez wyciąganie ich z nor oraz naruszania nor. Art. 12. (19) 1. (20) Publiczne śródlądowe wody powierzchniowe płynące dzieli się na obwody rybackie. 1a. (21) Do obwodu rybackiego nie włącza się wód znajdujących się w granicach parku narodowego lub rezerwatu przyrody, w których jest zabronione wykonywanie rybactwa, oraz wód w sztucznych zbiornikach wodnych przeznaczonych do chowu lub hodowli ryb i innych organizmów wodnych, usytuowanych na publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących, jeżeli wody w tych zbiornikach sztucznie zajęły grunty, które nie stanowią własności publicznej. 2. Obwód rybacki składa się z: 1) zasadniczego obwodu rybackiego oraz 2) uzupełniającego obwodu rybackiego. 3. Zasadniczy obwód rybacki obejmuje wody jezior, zbiorników wodnych, rzek, kanałów lub cieków naturalnych niezbędnych do prowadzenia przez uprawnionego do rybactwa racjonalnej gospodarki rybackiej. 4. Uzupełniający obwód rybacki obejmuje wody płynące dopływów zasadniczego obwodu rybackiego, na których uprawniony do rybactwa okresowo wykonuje czynności związane z prowadzeniem racjonalnej gospodarki rybackiej, określone w operacie rybackim, a w szczególności połowy tarlaków, zarybiania oraz zabiegi ochronne. 5. W obwodzie rybackim uprawnioną do rybactwa może być tylko jedna osoba fizyczna albo prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej. Art. 13. 1. (22) W miejscach szczególnie przydatnych do prowadzenia chowu lub hodowli ryb mogą być ustanawiane obręby hodowlane, w ramach obwodu rybackiego lub poza nim. 2. Wstęp do obrębu hodowlanego wymaga uzgodnienia z uprawnionym do rybactwa. 3. W obrębie hodowlanym nie obowiązują uprawnionego do rybactwa zakazy, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2, oraz nakaz określony w art. 20 ust. 2. 4. Obręb hodowlany nie może być ustanowiony w przyujściowych odcinkach cieków wpadających do morza. Art. 14. 1. W ramach obwodu rybackiego, w wodach, w których znajdują się miejsca stałego tarła oraz rozwoju narybku gromadnego zimowania, bytowania i przepływu ryb, mogą być ustanawiane obręby ochronne. 2. W obrębach ochronnych zabrania się połowu oraz czynności szkodliwych dla ryb, a w szczególności naruszania urządzeń tarliskowych, dna zbiornika i roślinności wodnej, uprawiania sportów motorowodnych i urządzania kąpielisk. Art. 15. (23) 1. Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, w drodze rozporządzenia, ustanawia i znosi obwody rybackie. 2. (24) Obręby ochronne ustanawia lub znosi zarząd województwa. 2a. (25) W przypadku konieczności zniesienia obwodu rybackiego na wodach objętych formami ochrony przyrody obwód rybacki znosi się po upływie terminu, na który została zawarta umowa, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, chyba że uprawniony do rybactwa wyrazi zgodę na wcześniejsze rozwiązanie umowy. 2b. (26) Obręby hodowlane ustanawia lub znosi marszałek województwa, w drodze decyzji, na wniosek uprawnionego do rybactwa. 3. Ustanowienie obrębu hodowlanego w ramach obwodu rybackiego wymaga zawarcia umowy pomiędzy uprawnionymi do rybactwa. Art. 16. Uprawniony do rybactwa jest obowiązany oznakować obręby hodowlane i ochronne. Art. 17. (27) 1. W szczególnie uzasadnionych wypadkach, a zwłaszcza do celów zarybieniowych, hodowli, ochrony zdrowia ryb oraz do celów naukowo-badawczych, zarząd województwa może zezwalać na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2 oraz w art. 10 ust. 1, a także na dokonywanie połowu ryb w obrębach ochronnych. 2. Minister właściwy do spraw środowiska w wypadkach, o których mowa w ust. 1, może zezwalać na odstępstwo od zakazu, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1. 3. W szczególnie uzasadnionych wypadkach, w celu zapewnienia rybom możliwości swobodnego odbycia tarła, zarząd województwa może wydać zakaz połowu niektórych gatunków ryb, w określonych wodach, na czas niezbędny do ich ochrony oraz zobowiązać innych użytkowników wód do utrzymania dróg swobodnego przepływu ryb. 4. Uchwałę zarządu województwa podjętą w sprawie, o której mowa w ust. 3, ogłasza się w sposób zwyczajowo przyjęty oraz publikuje w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Art. 17a. 1. Przegradzanie sieciowymi rybackimi narzędziami połowowymi więcej niż połowy szerokości łożyska wody płynącej jest możliwe wyłącznie na wodach nie zaliczonych do wód śródlądowych żeglownych i wymaga zezwolenia starosty. 2. Ustawianie sieciowych rybackich narzędzi połowowych na wodach śródlądowych żeglownych na szlaku żeglownym lub w bezpośrednim jego sąsiedztwie wymaga zezwolenia starosty, wydanego w uzgodnieniu z właściwą terytorialnie administracją wód śródlądowych żeglownych oraz organem administracji żeglugi śródlądowej. 3. Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny określać uprawnionego do rybactwa, miejsce wystawiania narzędzi, ich rodzaj i ilość, sposób oznakowania oraz okres połowu. Art. 18. (28) 1. W obwodach rybackich, przez które przebiega granica województw, w sprawach dotyczących rybactwa właściwy jest zarząd tego województwa, na którego terenie znajduje się większa część powierzchni obwodu rybackiego. W innych przypadkach właściwość miejscową w sprawach dotyczących rybactwa ustalają, w drodze porozumienia, zainteresowane zarządy województw. 2. W obwodach rybackich, przez które przebiega granica powiatów, w sprawach dotyczących rybactwa właściwy jest starosta tego powiatu, na którego terenie znajduje się większa część powierzchni obwodu rybackiego. W innych przypadkach właściwość miejscową w sprawach dotyczących rybactwa ustalają, w drodze porozumienia, zainteresowani starostowie. akty wykonawcze z Dz.U. i M.P. Art. 19. 1. W wypadku wystąpienia wody poza linię brzegu, zabrania się czynienia przeszkód w jej odpływie. 2. Uprawniony do rybactwa może wejść na zalany grunt w celu połowu ryb. Posiadaczowi gruntu zalanego wodą przysługuje odszkodowanie za szkody związane z wejściem na jego grunt i połowem ryb. 3. Ryby nie wyłowione w ciągu miesiąca od zalania gruntu stanowią pożytki, do których pobierania jest uprawniony posiadacz gruntu. 4. Przepis ust. 2 nie ma zastosowania, jeżeli w wyniku zalania gruntów nastąpiło połączenie się z wodami użytkowanymi przez innego uprawnionego do rybactwa. Art. 20. 1. (29) Rybackie narzędzia i urządzenia połowowe może posiadać wyłącznie uprawniony do rybactwa oraz dyrektor parku narodowego i uprawnione przez niego osoby, w celu wykonywania ochrony ryb na wodach parku narodowego, z wyjątkiem osób prowadzących działalność gospodarczą w zakresie produkcji i obrotu tymi narzędziami i urządzeniami. 2. Sprzęt pływający służący do połowu ryb podlega obowiązkowi oznakowania i rejestracji. 3. Rejestrację sprzętu, o którym mowa w ust. 2, prowadzi starosta. 3a. Oznakowanie sprzętu pływającego służącego do połowu ryb powinno zawierać numer rejestracyjny składający się z dwuliterowego oznaczenia województwa, myślnika, trzyliterowego oznaczenia powiatu, myślnika, czterocyfrowej liczby od 0001 do 9999 odpowiadającej kolejnemu numerowi wpisu do rejestru oraz litery „R” – oznaczającej uprawnionego do rybactwa albo „A” – oznaczającej sprzęt pływający służący do amatorskiego połowu ryb. 3b. (30) Zarząd województwa ustala trzyliterowe oznaczenie powiatu, o którym mowa w ust. 3a. 4. Uprawniony do rybactwa ma obowiązek trwale oznakować narzędzia rybackie i urządzenia połowowe w sposób umożliwiający ustalenie ich właściciela. 5. Zabrania się osobom nieuprawnionym podejmowania z wody narzędzi rybackich i urządzeń połowowych. Art. 21. (31) Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, określa: 1) szczegółowe warunki uprawiania amatorskiego połowu ryb, 2) organizację społeczną uprawnioną do przeprowadzania egzaminów w zakresie ochrony i połowu ryb, 3) wzór karty wędkarskiej i karty łowiectwa podwodnego oraz wysokość opłat pobieranych za ich wydanie, 4) szczegółowe warunki ochrony i połowu ryb, rybackie narzędzia i urządzenia połowowe, zasady ustanawiania obwodów rybackich, obrębów hodowlanych i ochronnych, oznakowania obrębów i sprzętu pływającego służącego do połowu ryb oraz rejestracji tego sprzętu, w tym dwuliterowe oznaczenie województwa, o którym mowa w art. 20 ust. 3a. akty wykonawcze z Dz.U. i M.P. Art. 22. 1. Tworzy się Państwową Straż Rybacką. 2. Zadaniem Państwowej Straży Rybackiej jest kontrola przestrzegania ustawy oraz przepisów wydanych na jej podstawie. 3. Państwowa Straż Rybacka jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną podległą bezpośrednio wojewodzie. 3a. (32) Państwowa Straż Rybacka współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych. 4. Strażnicy Państwowej Straży Rybackiej pełnią służbę w organach administracji państwowej i podlegają przepisom ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24, Nr 34, poz. 178 i poz. 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55, poz. 234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451, z 1994 r. Nr 136, poz. 704, z 1995 r. Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 98, poz. 604, Nr 133, poz. 882 i 883, Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 131, poz. 860, Nr 155, poz. 1016, Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 483) (33), z uwzględnieniem przepisu art. 26 ust. 1 niniejszej ustawy. 5. W czasie wykonywania czynności służbowych strażnik Państwowej Straży Rybackiej ma prawo do otrzymania bezpłatnego umundurowania, oznak służbowych, odznaki służbowej, odzieży specjalnej i wyposażenia osobistego z obowiązkiem ich noszenia w czasie pełnienia obowiązków służbowych. 6. W wypadkach szczególnie uzasadnionych komendant wojewódzki Państwowej Straży Rybackiej może zezwolić na używanie ubioru cywilnego w czasie wykonywania obowiązków służbowych. 7. (34) Wojewoda, w drodze zarządzenia, nadaje regulamin Państwowej Straży Rybackiej, określający szczegółową organizację i sposób działania tej straży. Art. 23. 1. W czasie wykonywania czynności służbowych strażnik Państwowej Straży Rybackiej jest uprawniony do: 1) kontroli dokumentów uprawniających do połowu ryb u osób dokonujących połowu oraz dokumentów stwierdzających pochodzenie ryb u osób przetwarzających lub wprowadzających ryby do obrotu, 2) kontroli ilości masy i gatunków odłowionych ryb, przetwarzanych lub wprowadzanych do obrotu oraz przedmiotów służących do ich połowu, 3) zabezpieczenia porzuconych ryb i przedmiotów służących do ich połowu w wypadku niemożności ustalenia ich posiadacza, 4) żądania wyjaśnień i wykonywania czynności niezbędnych do przeprowadzania kontroli, a w wypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia: a) legitymowania osób podejrzanych w celu ustalenia ich tożsamości, b) odebrania za pokwitowaniem ryb i przedmiotów służących do ich połowu, z tym że ryby należy przekazać za pokwitowaniem uprawnionemu do rybactwa, a przedmioty zabezpieczyć, c) zatrzymywania za pokwitowaniem dokumentów, o których mowa w pkt 1, z tym że dokumenty te wraz z wnioskiem o ukaranie przekazuje się w terminie 7 dni właściwemu kolegium do spraw wykroczeń, d) kontroli środków transportowych w celu sprawdzenia zawartości ich ładunku w miejscach związanych z połowem ryb, e) przeszukiwania osób i pomieszczeń na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego w celu znalezienia przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie lub podlegających przepadkowi, f) doprowadzenia do najbliższego komisariatu lub posterunku Policji osób, w stosunku do których zachodzi potrzeba podjęcia dalszych czynności wyjaśniających, 5) dokonywania czynności sprawdzających w postępowaniu w sprawach o wykroczenia określone w przepisach ustawy, udziału w tych sprawach w charakterze oskarżyciela publicznego oraz wnoszenia środków zaskarżenia od rozstrzygnięć zapadłych w kolegium do spraw wykroczeń, 6) nakładania grzywien w drodze mandatu karnego za wykroczenia określone w ustawie, 7) żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, zwracania się o taką pomoc do jednostek gospodarczych, organizacji społecznych, jak również w nagłych przypadkach do każdego obywatela o udzielenie doraźnej pomocy na zasadach określonych w przepisach o Policji, określających szczegółowo zasady żądania takiej pomocy, 8) wstępu i wjazdu: a) do pomieszczeń magazynowych i miejsc składowania ryb oraz na tereny obrębów hodowlanych, b) na tereny pozostające w administracji urzędów morskich, na tereny lasów, zakładów przemysłowych, ośrodków turystyczno-wypoczynkowych, gospodarstw rolnych w zakresie niezbędnym do prowadzenia kontroli na wodach przyległych do tych terenów, c) na wały przeciwpowodziowe, śluzy, tamy, na teren elektrowni, młynów i tartaków wodnych, przepompowni oraz innych urządzeń piętrzących wodę, z wyjątkiem terenów i obiektów Sił Zbrojnych, Straży Granicznej i Policji oraz innych szczególnego przeznaczenia chronionych tajemnicą państwową, 9) prowadzenia działań kontrolnych w miejscach wymienionych w pkt 8 bez konieczności uzyskania zgody ich właściciela lub użytkownika, 10) noszenia broni palnej krótkiej, broni gazowej i broni sygnałowej, 11) noszenia kajdanek i ręcznego miotacza gazu. Art. 23a. 1. Strażnik Państwowej Straży Rybackiej może, wobec osób uniemożliwiających wykonywanie przez niego czynności określonych w ustawie, stosować środki przymusu bezpośredniego w postaci: 1) siły fizycznej, 2) psa służbowego, 3) kajdanek, 4) chemicznych środków obezwładniających w postaci ręcznego miotacza gazu, 5) broni gazowej. 2. Zastosowanie przez strażnika Państwowej Straży Rybackiej środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w ust. 1, powinno odpowiadać potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji i zmierzać do podporządkowania się osoby wydanym poleceniom. 3. Jeżeli zastosowanie środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w ust. 1, okazało się niewystarczające lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, strażnik Państwowej Straży Rybackiej ma prawo użycia broni palnej w następujących wypadkach: 1) w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie własne lub innej osoby, 2) przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną strażnikowi lub innej osobie uprawnionej do posiadania broni palnej, 3) przeciwko osobie nie podporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu strażnika albo innej osoby. 4. Użycie broni palnej powinno następować w sposób wyrządzający najmniejszą szkodę osobie, przeciwko której użyto broni, i nie może zmierzać do pozbawienia jej życia, a także narazić na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia innych osób. 5. Do wykonywania przez strażnika Państwowej Straży Rybackiej czynności, o których mowa w art. 23, a także do użycia przez niego środków przymusu, o których mowa w ust. 1 i 3, stosuje się odpowiednio przepisy o Policji. 6. Strażnikowi Państwowej Straży Rybackiej wykonującemu obowiązki przysługują uprawnienia określone odrębnymi przepisami odnoszącymi się do: 1) (35) Straży Parku Narodowego – w zakresie przestrzegania przepisów o ochronie przyrody, 2) Państwowej Straży Łowieckiej – w zakresie zwalczania kłusownictwa, 3) strażników leśnych – w zakresie zwalczania szkodnictwa leśnego. 7. Czynności, o których mowa w ust. 1, powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby, w stosunku do której zostały podjęte. 8. Na sposób przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 1 i w art. 23, przysługuje zażalenie do prokuratora. 9. Strażnicy Państwowej Straży Rybackiej przy wykonywaniu czynności służbowych korzystają z ochrony prawnej przewidzianej w przepisach Kodeksu karnego dla funkcjonariusza publicznego. 10. (36) Minister właściwy do spraw rybołówstwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i warunki: 1) współdziałania Państwowej Straży Rybackiej z Policją, 2) posiadania, przechowywania i ewidencjonowania broni palnej, gazowej i sygnałowej oraz amunicji do niej i ręcznych miotaczy gazu, kajdanek oraz sprawowania przez Policję nadzoru w tym zakresie nad Strażą. akty wykonawcze z Dz.U. i M.P. Art. 24. 1. Rada powiatu, na wniosek starosty, może utworzyć Społeczną Straż Rybacką albo wyrazić zgodę na utworzenie Społecznej Straży Rybackiej przez zainteresowane organizacje społeczne lub uprawnionych do rybactwa. 1a. Regulamin Społecznej Straży Rybackiej uchwala rada powiatu. 2. Zadaniem Społecznej Straży Rybackiej jest współdziałanie z Państwową Strażą Rybacką w zakresie kontroli przestrzegania ustawy oraz przepisów wydanych na jej podstawie. 3. Nadzór specjalistyczny nad Społeczną Strażą Rybacką sprawuje wojewoda poprzez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Rybackiej. 4. Strażnikiem Społecznej Straży Rybackiej może być osoba posiadająca kwalifikacje strażnika Państwowej Straży Rybackiej. 5. (37) Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej, w drodze rozporządzenia, określa: 1) zasady sprawowania nadzoru, o którym mowa w ust. 3, 2) ramowy regulamin Społecznej Straży Rybackiej, określający szczegółową organizację i sposób działania tej straży. akty wykonawcze z Dz.U. i M.P. Art. 25. 1. Strażnikowi Społecznej Straży Rybackiej przysługują uprawnienia, o których mowa w art. 23 pkt 1-3 i 4 lit. b). 2. Strażnik Społecznej Straży Rybackiej podczas i w związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 23 pkt 1-3 i 4 lit. b): 1) korzysta z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszom publicznym, 2) jest obowiązany nosić oznakę Społecznej Straży Rybackiej oraz na żądanie okazywać legitymację wystawioną przez starostę. Art. 26. (38) 1. Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w drodze rozporządzenia, określa prawa i obowiązki pracownicze, zasady wynagradzania, wzory oznak, legitymacji służbowej, odznaki służbowej i umundurowania strażników Państwowej Straży Rybackiej oraz wzór oznaki i legitymacji strażnika Społecznej Straży Rybackiej. 2. Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i warunki współpracy Państwowej Straży Rybackiej ze Społeczną Strażą Rybacką, mając na względzie skuteczność zapobiegania i zwalczania nielegalnego połowu ryb, raków i minogów w powierzchniowych wodach śródlądowych oraz zwalczania przez Państwową Straż Rybacką i Społeczną Straż Rybacką obrotu nielegalnie pozyskanymi rybami, rakami i minogami. akty wykonawcze z Dz.U. i M.P. Art. 27. 1. Kto: 1) dokonuje amatorskiego połowu ryb bez posiadania dokumentów lub zezwolenia, o których mowa w art. 7 ust. 2, uprawniających do takiego połowu, 2) dokonując amatorskiego połowu ryb narusza zakazy określone w art. 8 ust. 1 pkt 1-4 i pkt 11- 13, 3) narusza przepisy art. 2, art. 3, art. 9, art. 10 ust. 2 oraz art. 11, art. 13 ust. 2, art. 16 i art. 20 ust. 1 i 2 oraz 4 i 5, 4) narusza oznakowania obrębów hodowlanych i ochronnych (art. 16 i art. 21 pkt 4) bądź nie będąc do tego uprawniony umieszcza takie oznakowania – podlega karze grzywny. 2. W razie ukarania za wykroczenia wymienione w ust. 1, kolegium do spraw wykroczeń może orzec: 1) nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego uprawnionego do rybactwa w wysokości do pięciokrotnej wartości przywłaszczonych ryb, 2) przepadek narzędzi i innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia wykroczenia, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z wykroczenia, 3) zakaz amatorskiego połowu ryb na okres od 6 do 18 miesięcy. 3. W wypadku orzeczenia kary dodatkowej, o której mowa w ust. 2 pkt 3, orzeka się o cofnięciu karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego. 4. Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, może również dotyczyć przedmiotów nie stanowiących własności sprawcy. 5. Za czyny wymienione w ust. 1, popełnione przez osobę niepełnoletnią posiadającą kartę wędkarską, na wniosek osób uprawnionych do kontroli, organ wydający cofa wydaną kartę do czasu uzyskania pełnoletności. Art. 27a. 1. Kto: 1) poławia ryby nie będąc uprawnionym do rybactwa (art. 4), 2) dokonuje połowu ryb bez upoważnienia, o którym mowa w art. 5, 3) narusza zakazy określone w art. 8 ust. 1 pkt 1-10 i ust. 2, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1 pkt 2, 4) narusza zakazy określone w art. 10 ust. 1, art. 14 ust. 2 oraz art. 19 ust. 1 – podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. 2. W razie skazania za przestępstwa określone w ust. 1 orzeka się: 1) nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego uprawnionego do rybactwa w wysokości określonej przez sąd, 2) przepadek narzędzi lub innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa. 3. Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, może dotyczyć również przedmiotów nie stanowiących własności sprawcy. Art. 27b. (39) 1. Uprawniony do rybactwa, który: 1) nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 2, 2) korzysta z wód obwodu rybackiego bez wymaganego operatu rybackiego albo wbrew jego założeniom – podlega karze grzywny. 2. (40) Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przewidzianym przepisami Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, na podstawie wniosku o ukaranie złożonego przez właściwy zarząd województwa. Art. 28. Wydane na podstawie dotychczasowych przepisów karty wędkarskie zachowują ważność do dnia 31 grudnia 1987 r. Osoby posiadające te karty, przy ich wymianie w terminie określonym w zdaniu poprzednim na karty wymagane według przepisów tej ustawy, są zwolnione z obowiązku składania egzaminu, o którym mowa w art. 7 ust. 4. Art. 29. Traci moc ustawa z dnia 7 marca 1932 r. o rybołówstwie (Dz. U. Nr 35, poz. 357, z 1934 r. Nr 110, poz. 976, z 1951 r. Nr 14, poz. 110 i z 1961 r. Nr 5, poz. 33). Art. 30. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1985 r. * Niniejszy jednolity tekst zawiera oznaczenia ministrów właściwych do określonych spraw zgodnie z wymogami wynikającymi z klasyfikacji działów administracji rządowej stosownie do art. 94 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz.U.97.141.943). 1) Art. 1 ust. 1 zmieniony przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.05.130.1087) z dniem 30 lipca 2005 r. 2) Art. 1a dodany przez art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz.U.05.175.1462) z dniem 1 stycznia 2006 r. 3) Art. 2 ust. 1 zmieniony przez art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.05.130.1087) z dniem 30 lipca 2005 r. 4) Art. 2 ust. 2 zmieniony przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.07.21.125) z dniem 24 lutego 2007 r. 5) Art. 3 zmieniony przez art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.07.21.125) z dniem 24 lutego 2007 r. 6) Art. 4 zmieniony przez art. 196 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U.01.115.1229) z dniem 1 stycznia 2002 r. 7) Art. 4 ust. 1 zmieniony przez art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.05.130.1087) z dniem 30 lipca 2005 r. 8) Art. 6 ust. 2 zmieniony przez art. 196 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U.01.115.1229) z dniem 1 stycznia 2002 r. 9) Art. 6 ust. 2a: – dodany przez art. 196 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U.01.115.1229) z dniem 1 stycznia 2002 r. – zmieniony przez art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz.U.05.175.1462) z dniem 1 stycznia 2006 r. 10) Art. 6 ust. 2b: – dodany przez art. 196 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U.01.115.1229) z dniem 1 stycznia 2002 r. – zmieniony przez art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz.U.05.175.1462) z dniem 1 stycznia 2006 r. 11) Art. 6 ust. 3 zmieniony przez art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz.U.05.175.1462) z dniem 1 stycznia 2006 r. 12) Art. 6 ust. 4: – zmieniony przez art. 196 pkt 2 lit. c) ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U.01.115.1229) z dniem 1 stycznia 2002 r. – zmieniony przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.07.21.125) z dniem 24 lutego 2007 r. 13) Art. 6 ust. 5 dodany przez art. 196 pkt 2 lit. d) ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U.01.115.1229) z dniem 1 stycznia 2002 r. 14) Art. 6a dodany przez art. 196 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U.01.115.1229) z dniem 1 stycznia 2002 r. 15) Art. 6a ust. 6 zmieniony przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.07.21.125) z dniem 24 lutego 2007 r. 16) Art. 8 ust. 1 pkt 6 zmieniony przez art. 133 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U.04.92.880) z dniem 1 maja 2004 r. 17) Art. 8 ust. 1 pkt 13 lit. a) zmieniona przez art. 133 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U.04.92.880) z dniem 1 maja 2004 r. 18) Art. 10 ust. 1 zmieniony przez art. 133 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U.04.92.880) z dniem 1 maja 2004 r. 19) Art. 12 zmieniony przez art. 196 pkt 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U.01.115.1229) z dniem 1 stycznia 2002 r. 20) Art. 12 ust. 1: – zmieniony przez art. 133 pkt 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U.04.92.880) z dniem 1 maja 2004 r. – zmieniony przez art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.05.130.1087) z dniem 30 lipca 2005 r. 21) Art. 12 ust. 1a dodany przez art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.05.130.1087) z dniem 30 lipca 2005 r. 22) Art. 13 ust. 1 zmieniony przez art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.05.130.1087) z dniem 30 lipca 2005 r. 23) Art. 15: – zmieniony przez art. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o zmianie ustawy o izbach rolniczych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.01.81.875) z dniem 22 sierpnia 2001 r. – zmieniony przez art. 196 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U.01.115.1229) z dniem 1 stycznia 2002 r. 24) Art. 15 ust. 2 zmieniony przez art. 5 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz.U.05.175.1462) z dniem 1 stycznia 2006 r. 25) Art. 15 ust. 2a dodany przez art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.05.130.1087) z dniem 30 lipca 2005 r. 26) Art. 15 ust. 2b dodany przez art. 5 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz.U.05.175.1462) z dniem 1 stycznia 2006 r. 27) Art. 17 zmieniony przez art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz.U.05.175.1462) z dniem 1 stycznia 2006 r. 28) Art. 18 zmieniony przez art. 5 pkt 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz.U.05.175.1462) z dniem 1 stycznia 2006 r. 29) Art. 20 ust. 1 zmieniony przez art. 133 pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U.04.92.880) z dniem 1 maja 2004 r. 30) Art. 20 ust. 3b zmieniony przez art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz.U.05.175.1462) z dniem 1 stycznia 2006 r. 31) Art. 21 zmieniony przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.07.21.125) z dniem 24 lutego 2007 r. 32) Art. 22 ust. 3a dodany przez art. 48 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji kryminalnych (Dz.U.01.110.1189) z dniem 1 stycznia 2003 r. 33) Przepisy ustawy o pracownikach urzędów państwowych stosuje się do osób wymienionych w art. 1 ust. 2 tej ustawy w brzmieniu nadanym przez art. 126 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U.99.49.483), która weszła w życie z dniem 1 lipca 1999 r. Pracownicy zatrudnieni na stanowiskach określonych w art. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej stali się z tym dniem z mocy prawa pracownikami służby cywilnej. 34) Art. 22 ust. 7 zmieniony przez art. 28 pkt 1 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U.00.120.1268) z dniem 30 marca 2001 r. 35) Art. 23a ust. 6 pkt 1 zmieniony przez art. 133 pkt 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U.04.92.880) z dniem 1 maja 2004 r. 36) Art. 23a ust. 10 zmieniony przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.07.21.125) z dniem 24 lutego 2007 r. 37) Art. 24 ust. 5 zmieniony przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.07.21.125) z dniem 24 lutego 2007 r. 38) Art. 26 zmieniony przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.07.21.125) z dniem 24 lutego 2007 r. 39) Art. 27b dodany przez art. 196 pkt 7 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U.01.115.1229) z dniem 1 stycznia 2002 r. 40) Art. 27b ust. 2 zmieniony przez art. 5 pkt 6 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz.U.05.175.1462) z dniem 1 stycznia 2006 r.

Zezwolenia na odstępstwa od zakazów przewidzianych ustawą o rybactwie śródlądowym.

Podstawa prawna :

Art. 17. 1. W szczególnie uzasadnionych wypadkach, a zwłaszcza do celów zarybieniowych, hodowli, ochrony zdrowia ryb oraz do celów naukowobadawczych, zarząd województwa może zezwalać na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2-7 i ust 2 oraz w art. 10 ust. 1, a także na dokonywanie połowu ryb w obrębach ochronnych. 2. Minister właściwy do spraw środowiska w wypadkach, o których mowa w ust. 1, może zezwalać na odstępstwo od zakazu, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 3. W szczególnie uzasadnionych wypadkach, w celu zapewnienia rybom możliwości swobodnego odbycia tarta, zarząd województwa może wydać zakaz połowu niektórych gatunków ryb, w określonych wodach, na czas niezbędny do ich ochrony oraz zobowiązać innych użytkowników wód do utrzymania dróg swobodnego przepływu ryb. 4. Uchwałę zarządu województwa podjętą w sprawie, o której mowa w ust. 3, ogłasza się w sposób zwyczajowo przyjęty oraz publikuje w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Fundacja Grand Agro  Polska Grupa Ekologiczna Non-governmental organization  (NGO)

OBSZARY DZIAŁAŃ

  1.  NADRZĘDNYM CELEM FUNDACJI JEST OCHRONA ŚRODOWISKA, A CO ZA TYM IDZIE OGRANICZANIE RYZYKA POWODZIOWEGO I ZMNIEJSZANIE NASTĘPSTW POWODZI ORAZ OCHRONA OBSZARÓW, KTÓRE MOGĄ UCIERPIEĆ NA SKUTEK POWODZI, A TAKŻE PRZYGOTOWANIE OBYWATELI, JAK SOBIE RADZIĆ W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA POWODZI.
  2.  MATERIALNE I ORGANIZACYJNE WSPIERANIE OPRACOWAŃ I WDROŻEŃ W ZAKRESIE TECHNOLOGII ZBIERANIA, SEGREGOWANIA, KOMPOSTOWANIA I UTYLIZACJI ODPADÓW W TYM KOMUNALNYCH, PRODUKCJI BIOGAZU ORAZ OCZYSZCZANIA WSZELKIEGO RODZAJU WÓD, W TYM ODMULANIE JEZIOR, KANAŁÓW, RZEK I DZIAŁALNOŚCI NA MORZU.
  3. • CZYNNY UDZIAŁ W POSTĘPOWANIU, W KTÓRYM WYDAWANE SĄ DECYZJE INGERUJĄCE W ŚRODOWISKO NATURALNE (ŚRODOWISKO NATURALNE TWORZY SIĘ DZIĘKI WSPÓŁDZIAŁANIU WIELU CZYNNIKÓW TAKICH JAK ŚWIATŁO, GLEBA, WODA, POWIETRZE, A TAKŻE ROŚLIN I ZWIERZĄT).
  4. • REKULTYWACJA TERENÓW, W SZCZEGÓLNOŚCI PO EKSPLOATACJI OBSZARÓW GÓRNICZYCH.
  5. • ZAPOBIEGANIE ZATOROM WODNYM, POMOC W SWOBODNYM PRZEPŁYWIE WÓD RZECZNYCH, W TYM POGŁĘBIANIE I REGULACJA RZEK, ZAPOBIEGANIE POWODZIOM, WYCINKI DRZEW I KRZEWÓW NA OBSZARACH SZCZEGÓLNEGO ZAGROŻENIA POWODZIĄ, OCZYSZCZANIE ZA POMOCĄ MASZYN I URZĄDZEŃ WSZELKICH ZBIORNIKÓW WODNYCH I ZARYBIANIE.
  6. • ORGANIZOWANIE I PRZEPROWADZANIE SZKOLEŃ DOTYCZĄCYCH PRAWIDŁOWEGO POŁOWU RYB, W TYM ZMIERZAJĄCYCH DO UZYSKANIA KARTY WĘDKARSKIEJ
  7. • LOGISTYKA, A W TYM MAGAZYNOWANIE NA PLACACH WSZELKICH MATERIAŁÓW, NA PRZYKŁAD PIASKU, PŁYT BETONOWYCH I URZĄDZEŃ W CELU WZMOCNIENIA WAŁÓW PRZECIWPOWODZIOWYCH.
  8. • UZYSKIWANIE BEZPIECZNYCH DLA ŚRODOWISKA NATURALNEGO ŹRÓDEŁ ENERGII, W TYM           GEOTERMALNYCH.
  9. • PRACE GEOLOGICZNE POLEGAJĄCE NA SZUKANIU ZŁÓŻ GEOTERMALNYCH.
  10. •TECHNOLOGII PRODUKCJI ENERGII ODNAWIALNEJ.
  11. • RESTYTUCJA I REINTRODUKCJA PTAKÓW ORAZ WSZELKICH GATUNKÓW RYB I ZWIERZĄT.
  12. • WSPIERANIE FUNDACJI I STOWARZYSZEŃ POŻYTKU PUBLICZNEGO LUB NON – PROFIT, DZIAŁAJĄCYCH NA RZECZ POMOCY ZWIERZĄT.

Ratujmy korniki, czyli dlaczego eko-terroryści blokują wycinkę Puszczy Białowieskiej

NIEMCY WYTNĄ PRASTARY LAS

Niemiecki sąd wydał zgodę na wycinkę starego kompleksu leśnego w Nadrenii Północnej-Westfalii na potrzeby kopalni węgla brunatnego.

W piątek sąd administracyjny w Kolonii wydał orzeczenie, oddalając wniosek ekologicznej organizacji BUND, domagającej się wstrzymania wycinki lasu Hambach. Kompleks ten rozciąga się między Kolonią a Akwizgranem i jest naturalnym lasem, którego wiek ocenia się na około 12 tys. lat. Las jest przestrzenią dużej bioróżnorodności, zamieszkują w nim zwierzęta 142 zagrożonych gatunków. Zajmował niegdyś 5500 hektarów, ale w zeszłym roku prastary las pokrywał już tylko jedną czwartą tej powierzchni.

hangingbarricade_27065382544-728x546

Aplikacja Pola. Zabierz ją na zakupy

Masz dość masówki globalnych koncernów? Szukasz lokalnych firm tworzących unikatowe produkty? Pola pomoże Ci odnaleźć polskie wyroby. Zabierając Polę na zakupy, odnajdujesz produkty „z duszą” i wspierasz polską gospodarkę. Zeskanuj kod kreskowy z dowolnego produktu i dowiedz się więcej o firmie, która go wyprodukowała. Pola powie Ci, czy dany producent opiera się na polskim kapitale, ma u nas swoją produkcję, tworzy wykwalifikowane miejsca pracy, jest częścią zagranicznego koncernu. Jeśli znajdziesz firmę, której nie ma w naszej bazie, koniecznie zgłoś ją do nas.

Prezes Fundacji

 Kazimierz Mroczkowski

e-mail:kazimierz.mroczkowski@grand.agro.pl  

 .

Kazimierz Mroczkowski

20171129_193511

 Dyrektor generalny

          Artur Banaszek

specjalista do spraw zbiórek makulatury , żywności, monitoring nielegalnych wysypisk.

e-mail:   artur.banaszek@grand.agro.pl

Przedstawiciele regionalni :

1 Dolnośląskie Wrocław 19 7        Andrzej Nowak
2 Kujawsko-Pomorskie Bydgoszcz / Toruń 171         Zofia Bogósławska
3 Lubelskie Lublin 224         Zenon Lasota
4 Lubuskie Gorzów Wielkopolski / Zielona Góra 13 0          Ewelina Tadra
5 Łódzkie Łódź 118          Ignacy Zawała
6 Małopolskie Kraków 124          Zbigniew Zientara
7 Mazowieckie Warszawa 35 1          Artur Banaszek
8 Opolskie Opole 110          Jagoda Olszewska
9 Podkarpackie Rzeszów 17 8          Zenon Fare
10 Podlaskie Białystok 200          Teodor Barysa
11 Pomorskie Gdańsk 18 7           Gerard Bazanek
12 Śląskie Katowice 12 6           Olek Dermer
13 Świętokrzyskie Kielce 11 4           Bogumił Getra
14 Warmińsko-
Mazurskie
Olsztyn 247           Jakub Mroczkowski
15 Wielkopolskie Poznań 295           Bolesław Zawadzki
16 Zachodniopomorskie Szczecin 22 4           Andrzej Paprzycki
Polska Warszawa 312  Kazimierz Mroczkowski

 

Komentarze są wyłączone.